อย่าไปปาย ช่วงไฮซีซั่น

คนเยอะราวกับมด เบียดเสียดเยียดยัด รถราแน่นขนัดทั้งสองข้างทางเต็มถนนสายเล็กๆ ในเมืองปาย
ไม่อีนังขังขอบว่าจะจอดได้หรือเปล่า วันนี้วันคู่หรือวันคี่ จอดตรงนี้จะขวางทางใครไหม? ไม่มีใครสนใจ
ไหนใครว่าปายเป็นเมืองเล็กๆ อบอุ่น?
คือมันก็คงจะจริง ถ้าไม่ได้ทะเล่อทะล่าโผล่ไปในช่วงวันหยุดยาวแบบนี้

ยกพลกันไปราวสิบชีวิต เดินทางด้วยม้าทมิฬ (รถกระบะสีดำธรรมดา) มุ่งหน้าสู่อำเภอปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน
อากาศหนาวเหน็บเหมือนกับว่ามีคนเปิดแอร์อยู่ตลอดเวลา ยิ่งมุ่งหน้าใกล้ดอยเข้าไปเท่าไหร่ อุณหภูมิก็แลดูจะลดลงเท่านั้น มิหนำซ้ำคนขับรถก็ยังเหยียบแหลกราวกับสนามพัทยาเซอร์กิท ไม่ว่าจะโค้ง หรือไม่โค้ง ดอย หรือไม่ดอย เค้าก็ยังเหยียบ 80 กิโลเมตรต่อชั่วโมง อย่างสม่ำเสมอ (น่านับถือจริงๆ)

อะไรก็ไม่ตื่นเต้นเท่ามารู้ตัวอีกทีว่าที่ไม่เบรคน่ะ "เบรคไม่อยู่" หรอกรึ....โอ คุณพระ ดีนะที่รอดกันมาได้

ปาย เมืองเล็กๆ กับการไปเยือนเป็นครั้งแรกในชีวิต
ประทับใจ น่ารัก ตื่นเต้น สนุก แต่ไม่อาจบอกได้ว่าเกิดจากสมาชิกร่วมทริป หรือเกิดเพราะสถานที่กันแน่
เป็นเมืองที่น่ารัก นั่นก็ใช่ เพราะเหมือนยกเอารีสอร์ทบนดอย เกสเฮาส์น่ารัก อากาศหนาว เอามาวางไว้ใกล้ๆกับสถานบันเทิง ร้านเหล้าเก๋ไก๋ ร้านโปสเตอร์สุดจะแนว เหมือนถนนนิมมานเหมินทร์ ไนท์บาร์ซาร์ ตลาดหน้ามอ ร้านเหล้า และดอยอินทนนท์ มากระจุกอยู่ใกล้กัน...นั่นแหละ "ปาย"

พอไปถึงจริงๆ แล้ว ก็ไม่ได้ย้ายก้นไปตามที่ดังๆ ที่คนเค้าไปกันเท่าไหร่หรอก ที่แพลนกันว่าจะไปร้านเหล้าดังของที่นั่น พอเอาเข้าจริงก็นั่งกินกันที่ลอบบี้ของรีสอร์ท (ศาลาที่เกสเฮาส์) แล้วก็ติดลม ไม่ไปซะงั้นแหละ แล้วก็ซื่อบื้อกินอีท่าไหนไม่รู้จนเมา จะว่าเมาก็ไม่เชิง หรือเพราะเกิดมาไม่เคยเมา เลยไม่รู้ว่าเมาเป็นยังไง...นั่นก็เป็นไปได้แฮะ

ไม่ได้ไปเที่ยวน้ำพุร้อน ไหว้พระ หรืออะไรที่ไหนทั้งนั้น เหมือนที่ใครบอกไว้ว่ามันเป็น lazy town เพราะว่าไปแล้วรู้สึกขี้เกียจจริงๆ ให้ตายเถอะ มีแต่นอน กับ นอน กิน และ กิน

แต่ก็ถือว่า "ผ่าน" นะ เอาไว้คราวหน้าไปอีกก็ดีเหมือนกัน แต่ว่า "อย่าไปปายหน้าไฮ" เท่านั้นแหละ

ภาพประกอบ

สิ่งที่แสดงให้เห็นว่าเรามาถึงแล้ว

ยามเช้าที่ปาย

หมาที่ร้านมิตรไทย มันอ้วนมากกกกก

หนทางคดเคี้ยว

สุดท้าย - ภาพชาวคณะ