เพิ่งรู้นะว่า การแอบชอบคนซักคนเนี่ย มันทำให้เรากระชุ่มกระชวยหัวใจได้เหมือนกัน

ณ วินาทีที่รู้ตัวเองว่าอายุเหยียบเข้าเบญจเพสแล้ว แต่ว่าเพื่อนของเราบางคนก็ยังเก็บความบริสุทธิ์เอาไว้อย่างเหนียวแน่น
เฮ่ย...มันเป็นเรื่องที่ดี น่าเอาเยี่ยงอย่าง แต่ว่าในทางกลับกัน ใครใคร่เสีย ใครใคร่รักษา ก็นานาจิตตังกันไป ไม่ต้องใส่ใจ ไม่ใช่ประเด็น
เอาเป็นว่า กลับมาสู่เรื่องที่อยากจะเล่ากันดีกว่า
พอดีเมื่อเช้านี้ ได้รับโทรศัพท์ที่โทรมาด้วยน้ำเสียงกระเส่า (เวอร์ไปไหม) ร้อนรนออกอาการถ้าไม่ได้เล่าจะลงแดงตายจากเพื่อนคนหนึ่ง
ขนาดว่าหล่อนเที่ยวได้เล่าให้คนนู้นคนนี้ฟังมาแล้วร้อยแปดรอบ อีตอนโทรมาหาเรา ความตื่นเต้นก็ไม่ได้ลดน้อยถอยลงไปไหน แต่ดูท่าจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ด้วยซ้ำ

เรื่องของเรื่อง ก็เพราะว่า "มัน" ผู้นั้น ได้ไปพบกับชายหนุ่มในฝัน ตั้งแต่สมัยยังเป็นเฟรชชี่มหาลัย
แอบมองเค้าตามซอกหลืบของต้นไม้มาก็นาน ทำตัวผลุบๆ โผล่ๆ เหมือนตัวตุ่น แต่ก็สุขใจไปวันๆ
ใครจะคิด ว่าเมื่อเวลาผ่านไป พระเจ้าจะเล่นตลก พามันสองคนมาเจอกันได้อีก ช่างเหมือนนิยายน้ำเน่า นภาลัย ไผ่สีทองก็ไม่ปาน (มันอ่านสนุกนะเว้ย -- เสียงจากใครบางคนตะโกนมา)

เวลาคนเราแอบชอบใครเนี่ย ก็มักจะทำอะไรที่ตลกๆ แบบที่คาดไม่ถึงได้
เช่น ขี่มอเตอร์ไซค์ตาม ซื้ออาหารหมาไปห้อยไว้หน้าห้องเค้า (แถมต้องถอดรองเท้าย่องไปอีกด้วยเพราะกลัวมีเสียง) ทำเป็นโทรศัพท์ไปถามเรื่องคอมพิวเตอร์ ทั้งที่คอมพ์ตัวเองก็ไม่ได้เสีย หรือแม้แต่ ยืนรอเค้าหน้าเซเว่นเป็นนานสองนาน แถมยังเดินตามเข้าซอยเปลี่ยว แล้วยังมีหน้ามาพูดว่า บังเอิญผ่านมาเดินเล่น .... ดู๊ ดู ยังทำไปได้
การ์ตูนญี่ปุ่นยังอายนะท่านผู้อ่าน

ความรู้สึกของการ "แอบรัก" เนี่ย มันจะสดชื่น แจ่มใส ต่างจากความรักจริงๆ
ไม่ได้คาดหวังอะไรเท่าไหร่ (ได้แต่หวังเล็กๆ) แอบมองเหมือนเค้าเป็นไอด้อล อยากขอถ่ายรูปด้วย ทำเหมือนเค้าเป็นดาราดัง ประมาณนั้น เอาเข้าจริงอาจไม่ได้อยากได้เค้ามาเป็นคู่ชีวิตก็ได้ แค่อยากจะมี "ความทรงจำ" ดีๆ ก็เท่านั้น (แต่ฉันไม่รู้ว่านังเพื่อนคนนั้นมันคิดเกินนี้รึเปล่าแฮะ)
เราจะใจเต้นตึกตัก รู้สึกประหม่า ไม่กล้า เขินอาย เฮ้อ...ทำเป็นเด็กๆ ไปได้น่า
แต่ก็เป็นจริงๆ อ่ะนะ

เมื่อเวลาผ่านไป ชีวิตและประสบการณ์พาเราไปรู้จักกับความรักที่แท้จริง ที่ไม่ต้องลุ้น ไม่ต้องแอบหลังเสา ไม่ต้องเหนื่อยอะไร อาจไม่หวือหวา แต่ผ่อนคลายสบายใจ อยู่ด้วยแล้วไม่เขินเท่า ได้ถ่ายรูปคู่ก็ไม่ตื่นเต้นเท่าถึงกับเอามาฝันจนไม่เป็นอันกินอันนอน แต่ก็รู้สึกอบอุ่นอยู่ลึกๆ
แต่ว่าทุกครั้ง ที่ได้กลับมานึกถึงความสดชื่นรื่นเริงของความรู้สึกในวัยเด็กนั้น ก็เหมือนได้เติมพลังให้รู้สึกเฟรชขึ้นมาอีกครั้ง
ขอบใจนะ นังเพื่อนคนนั้น ที่แกทำให้ชั้นได้เห็นตัวเองตอนนั้นว่ามันช่างตลก และน่าเอ็นดูแค่ไหน
ความหอมหวาน สดใสของการได้แอบรักใคร มันพัดผ่านมาในชีวิตก็จงตักตวงไว้
พวกชั้นอวยพรให้รักครั้งนี้ของแกได้เป็นรักแท้ (ในคืนหลอกลวง) ด้วยก็แล้วกัน เผื่อว่าแกจะโชคดีนะ

คิดได้หรือยัง ว่าจะโทรไปหาเค้าเรื่องอะไร....หวังว่าเพื่อนๆจะช่วยคิดนะ

ถ้าอยากรู้ว่า "มัน" คนนั้นเป็นใคร.................. ก็คงต้องเดากันเอาเอง

เนียนตะ