"สำหรับฉันแล้ว ไม่ว่ายังไงชูจิกับโนบุตะก็มาเป็นที่หนึ่งเสมอ"....
เป็นเพียงคำพูดง่ายๆ ที่อากิระพูดกับอาโออิซังถึงความสัมพันธ์ที่ดูเหมือนจะเกินเพื่อน ระหว่างเพื่อนสนิททั้งสองคน ....มันคงไม่แปลกอะไร ถ้าเพื่อนทั้งสองคนจะมีคนใดคนหนึ่งคิดเกินเลย แต่สำหรับอากิระแล้วมันคงเป็นเรื่องที่เจ็บปวด เพราะหนึ่งในนั้น คือคนที่เขารัก
เขาค่อยๆ หย่อนรูปถ่ายขนาด 4x6 ที่เป็นภาพบาดตา ภาพของเพื่อนทั้งสอง หย่อนมันลงไปในโถหมัก หวังจะให้กลิ่นเหม็นคอยกันไม่ให้เขาหยิบมันมาเปิดอีก จนกว่าจะอีก 10 ปีข้างหน้า อากิระเลือกที่เก็บความเจ็บปวด เสียใจทั้งหมดลงในโถหมัก และลบลืมความทรงจำในส่วนนี้ออกไปเสีย ให้เหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพราะ "ไม่อยากทำร้ายจิตใจของเพื่อน" แม้ว่าภาพนั้น จะ "ทำร้ายจิตใจของเขา" ด้วยเหมือนกัน
ไม่ว่าจะเสียใจแค่ไหน หรือต่อให้อาโออิซังจะมายุแหย่ให้เพื่อนสามคนต้องแตกคอกันแค่ไหน แต่ไม่ว่าตัวเองจะเป็นยังไง ถ้าให้เลือก อากิระก็ยังเลือกชูจิกับโนบุตะมาก่อนเสมอ
เพราะว่ามีกันอยู่แค่สามคน
เพราะถ้าไม่มีชูจิ อากิระก็คงไม่มีเพื่อน
เพราะถ้าไม่มีชูจิกับอากิระ โนบุตะก็คงไม่มีเพื่อน
แต่ทั้งหมดทั้งมวล ไม่ใช่เพราะกลัวไม่มีใครคบ แต่เพราะคนพวกนี้ "เป็นเพื่อนของเรา" สิ่งนั้นต่างหากที่สำคัญ
ท้ายที่สุดแล้ว เป็นเรื่องโชคดี ที่ความรู้สึกดีๆ ระหว่างโนบุตะกับชูจิ เป็นเพียงความรู้สึกที่อยากจะเติมเต็มระหว่างกันและกัน และมันไม่ได้พัฒนาไปไกลกว่านั้น เพราะไม่ว่ายังไง ชูจิก็คงยอมไม่ได้ ถ้าต้องเสีย 'เพื่อน' ไปหนึ่งคน ส่วนโนบุตะ ก็ยอมไม่ได้ ถ้าชูจิกับอากิระจะไม่ได้อยู่คู่กัน....ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนมันมีอะไรมากกว่านั้น มากกว่าที่คิด
เราบอกไม่ได้ ว่าคนที่เรากำลังรัก จะเป็นคนที่จริง คนที่ใช่รึเปล่า ถ้าเราปล่อยโอกาสวันนี้ให้หลุดลอยไป แล้วโอกาสมันจะกลับมาอีกไหม แต่ในขณะเดียวกัน เราก็ต้องตอบคำถามให้ได้ว่ามันคุ้มไหม ที่จะทำให้ความเป็นเพื่อนต้องมีอย่างอื่นมาเจือปน มันคุ้มหรือยังที่จะแลกทุกสิ่งทุกอย่างกับบางสิ่งที่ยังไม่แน่นอน และยังเป็นเรื่องของอนาคต แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ถ้าคิดดีหมดแล้วทุกอย่าง ก็คงบอกอะไรไปมากกว่านี้ไม่ได้ นอกจากจะบอกว่า ขอให้ทำใจยอมรับกับผลทั้งหลายแหล่ที่มันจะตามมา เพราะทั้งหมดมันเป็นผลของการกระทำของเราเอง
รักแท้ มันอาจไม่ผ่านมาง่ายๆ แต่เพื่อนแท้ ก็คงไม่ผ่านมาง่ายๆ เหมือนกัน
(ปล. ฉันแค่รักและหวังดี และไม่ได้เข้าข้างใครทั้งนั้น...จริงๆ)
